Upamiętnili 19-letniego powstańca. Kim był kadet Kuczyński?

Pamiąt­ko­wa tabli­ca ku czci Zyg­mun­ta Kuczyń­skie­go sta­nę­ła przy PSP nr 12.

Zyg­munt Kuczyń­ski od wie­lu lat jest już patro­nem koziel­skie­go pod­sta­wów­ki. Teraz przy szko­le sta­nę­ła tak­że tabli­ca pamiąt­ko­wa ku czci mło­de­go żoł­nie­rza.

- Ta tabli­ca upa­mięt­nia­ją­ca wska­zu­je nam jak dale­ko trud­niej­szych, wręcz osta­tecz­nych wybo­rów i nie­po­rów­ny­wal­nie bar­dziej ryzy­kow­nych czy­nów musie­li doko­ny­wać nasi poprzed­ni­cy przed stu laty –-mówił pod­czas uro­czy­sto­ści Zbi­gniew Roma­no­wicz. — Zada­nia, któ­re są dzi­siaj przed nami, na szczę­ście nie wyma­ga­ją ofiar z życia bar­dzo mło­dych ludzi, któ­rych głów­nym przed­się­wzię­ciem i przy­wi­le­jem jest w tym wie­ku nauka oraz roz­wój umie­jęt­no­ści nie­zbęd­nych do dal­sze­go dłu­gie­go, owoc­ne­go i szczę­śli­we­go życia.

Histo­ria bojow­ni­ka o wol­ność Pol­ski jest nie­zwy­kła. Kadet Zyg­munt Kuczyń­ski uro­dził się w 1902 roku w Sie­dl­cach. Jego ojciec był z zawo­du kup­cem, mat­ka pro­wa­dzi­ła pry­wat­ną szko­łę kro­ju i szy­cia. Zyg­munt uczęsz­czał do gim­na­zjum w Sie­dl­cach. Na jesie­ni 1919 roku, zgod­nie z życze­niem ojca, wraz z młod­szym bra­tem Tade­uszem Bona­wen­tu­rą, roz­po­czął naukę w Kor­pu­sie Kade­tów w Modli­nie. W 1920 kade­tom umoż­li­wio­no ochot­ni­czy udział w woj­nie pol­sko – bol­sze­wic­kiej. Oby­dwaj bra­cia, Zyg­munt i Tade­usz Bona­wen­tu­ra, wstą­pi­li do woj­ska.

Zyg­munt wal­czył nad Bugiem, gdzie został wzię­ty do rosyj­skiej nie­wo­li. W kolum­nie jeń­ców masze­ro­wał na wschód. Uda­ło mu się jed­nak w lesie obez­wład­nić pil­nu­ją­ce­go go straż­ni­ka. Ukrył się w sto­gu sia­na. Nie­przy­ja­ciel spraw­dzał stóg za pomo­cą bagne­tów. Zyg­munt otrzy­mał trzy rany, mimo któ­rych prze­żył, dzię­ki pomo­cy jakiej udzie­lił mu miej­sco­wy rol­nik.

2 czerw­ca 1921 roku bate­ria wraz z puł­kiem obsa­dzi­ła cen­tral­ny odci­nek fron­tu III powsta­nia ślą­skie­go na linii: Janusz­ko­wi­ce – Raszo­wa – Łąki Koziel­skie – Ciso­wa, luzu­jąc wykrwa­wio­ny 2 pp wojsk powstań­czych. Dnia 4 czerw­ca Niem­cy pod­ję­li dzia­ła­nia ofen­syw­ne, łamiąc zawie­sze­nie bro­ni, na odcin­ku od Koź­la po Olszo­wą, 4. pp przy­pa­dła obro­na trój­ką­ta: Janusz­ko­wi­ce – Kłod­ni­ca i Raszo­wa – Kłod­ni­ca oraz linii kole­jo­wej: Leśni­ca – Kędzie­rzyn. Niem­cy prze­ła­ma­li pozy­cje powstań­cze jed­nost­ka­mi Reich­swe­ry uda­ją­cy­mi ochot­ni­cze puł­ki. Część powstań­ców puł­ku ule­gła pani­ce i wyco­fa­ła się w kie­run­ku połu­dnio­wym, poza Kędzie­rzyn. Kade­ci arty­le­rzy­ści, bro­ni­li się do ostat­nie­go poci­sku, a gdy nie star­czy­ło amu­ni­cji, wal­czy­li jako pie­cho­ta na uli­cach Kędzie­rzy­na. Kadet Zyg­munt Kuczyń­ski został w cza­sie wal­ki postrze­lo­ny w gło­wę i prze­trans­por­to­wa­ny do szpi­ta­la polo­we­go w Sta­rej Kuź­ni. Wieś jed­nak opa­no­wa­li Niem­cy, któ­rzy wymor­do­wa­li ran­nych powstań­ców w lesie mię­dzy Sta­rą Kuź­nią a Kotlar­nią. Wśród nich był Zyg­munt Kuczyń­ski. W latach trzy­dzie­stych w obrę­bie zbio­ro­wej powstań­czej mogi­ły urzą­dzo­no cmen­tarz.

REKLAMA



Protection Plugin made by Web Hosting